KuroNekoko

Kuro Nekoko:บทนำ

posted on 10 Mar 2006 13:05 by kikichan in KuroNekoko

Talk: งงหล่ะสิ ว่าไหงวันนี้มาเปงเนื้อเรื่อง
หน้านี้เปงฟิกชั่นงับป๋ม ส่วนหน้าชีวประวัติ และประสบการร์อันอุบาทจิต
อยู่หน้าCategory:kikichan

Kuro nekoko

By kikichan

Interview

คุณเคยเชื่อเรื่อง โชคชะตามั้ย?

คุณเคยหวังที่จะได้พบใครคนหนึ่งมั้ย แม้รู้ว่าจะไร้ความหวัง?

แต่แล้วคุณก็ได้พบคนๆนั้น แม้คุณจะไร้ลมหายใจ?

เคยได้ยินเรื่องไปที่ชอบๆมั้ย?

+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+.+


edit @ 2006/03/10 13:07:38

หม่าม๊า นู๋ไปร้านอินเตอร์เน็ตคาแฟ่นะ เด็กสาวร่างเล็กวิ่งออกจากบ้านอย่างเร็ว

โดยที่ไม่สนใจที่จะฟังคำตอบของผู้เป็นแม่ เด็กสาววิ่งรี่ไปที่ร้านอินเตอร์เน็ตคาเฟ่

ด้วยสีหน้าร่าเริง(ออกหน้าบ้า) เช่นทุกวัน

ลั่นล้าๆ โชองคุง กรี๊ดๆ กิจวัตรที่นังเด็กอาพับ เน็ตที่บ้านห่วยอย่าง เอนามิ มิมิรุน

ทางแก้คือมาเล่นเน็ตตามร้านนั้นเอง เช่นเดียวกับทุกวันยัยนี้ต้องนั่งกรี๊ดกร๊าดบ้าบอหน้าคอม

ใจทั้งใจอยากไปหาโชองที่รักมากมาย แต่สวรรคทำร้ายจิตใจ สาวน้อยตัวดำๆ

เพราะเธอเป็นเด็กต่างจังหวัดไง เป็นเด็กโอกินาว่า นั่งจิ้มแป้นหน้าคอมอย่าใจจดใจจ่อ

ด้วยความที่เป็นเด็กบ้านนอกจึงได้แค่ภาวนาว่า จะได้เจอวงยายาย่า

บรึน! โครม!!!!

เสียงดังสนั่นลั่นทั้งทั่วบริเวณนั้น นั้นคือเสียงของรถสิบล้อที่เบรกแตกแล้วพุ่งเข้าชนร้าน...

ตายแล้ว โดนร้านอินเตอร์เน็ตคาเฟ่เต็มๆ เสียงชาวบ้านแถวนั้นกรี๊ดร้อง แต่มีอยู่หนึ่งสรรพสิ่งที่ยังไม่รู้อะไร

เด็กสาวตัวน้อย ค่อยๆลืมตาขึ้นมา

รอบๆตัวเธอคือต้นหญ้าที่แห้งเหี่ยวมากมาย หมอกสีเทาลอยรอบๆตัวเธอ

ที่นี้ที่ไหน มิมิรุนมองไปรอบๆ ที่นี้ไม่ใช่บ้านเธอชัดๆ น่ากลัวน่าขนลุก

ตรงหน้าเธอคือลำธารขนาดใหญ่ และนั้น ปรากฏภาพหน้าร้านคาเฟ่ที่เธอเพิ่งนั่งเล่นเน็ตไปได้ไม่เท่าไร

ตอนนี้หน้าร้านเละไปหมด เลือดมากมายเต็มพื้น มิมิรุนพอจะประติดประต่อได้แล้ว
ว่าเธอคงตายไปแล้ว

นี้ๆ เสียงเย็นๆเอ่ยเรียกเด็กสาวที่กำลังตกใจกับเหตุการณ์ที่ผ่านมา

ที่นี้ที่ไหนคะ มิมิรุนเงยหน้ามอง เจ้าของเสียง ที่แท้ก็เป็นยมทูตสาวนั้นเอง

ทางเชื่อมระหว่างสองโลกไง เอนามิจัง ยมทูตสาวยิ้ม

งั้นนู๋ตายแล้วหรอคะ มิมิรุนพูด ฉายแว้วดวงตาอันเศร้าส้อย

ใช่แล้ว มี่จัง แต่ว่าจริงๆแล้วน่ะ เธอยังไม่ถึงคาดหรอกนะ เพียงแต่ว่า มันเป็นการทำงานผิดพลาดของนังยมทูตคำนวณการตาย นังคุโระแหงๆ ยมทูตสาวบ่นๆ

แล้วจะทำยังไงอ่ะคะ ส่งนู๋กลับไปไม่ได้หรอ มิมิรุนร้องไห้อ้อนวอน

ตอนนี้คงกำลังมีปัญญาวุ่นวายแหละจ้ะ ยมทูตทำงานผิดพลาดคงลำบากหน่อย

งั้นฉันจะให้พรอย่างเพื่อเปนการไถ่โทษและถ่วงเวลา ตอนนี้ร่างกายเธอยังไม่ตายหรอกนะ

แต่ว่าคงอยู่ในสภาพเจ้าหญิงนิทราแน่ๆ ยมทูตสาวคว้าอาวุธประจำกายออกมาจากอากาศอันว่างเปล่า

เคียวขนาดใหญ่กำลังอยู่ในมือเธอ

อะไรอ่าคะ จะฆ่านู๋อีกรอบหรอคะ มิมิรุนมองเคียวนั้นด้วยแววตาตกใจสุดขีด

ป๊าว ฉันหยิบมาเท่ห์ๆงั้นแหละ อ่ะ พรของเธอนะ เธอเดินข้ามสะพานข้างหน้านั้น

แล้วนึกถึงสถานที่ทีเธออยากไปนะ แล้วเธอก็จะได้ไปอยู่ที่นั้น

จนกว่าทางยมทูตเค้าจะแก้ปํญหาเสร็จนะจ้ะ ยมทูตสาวยิ้มแล้วชี้ไปทางสะพาน

มิมิรุนโค้งให้เธอแล้วยิ้ม

เด็กสาวเดินหน้านิ่งข้ามบนสะพาน ดวงตาเล็กปิดลง แล้วเดินเข้าไปในทางอันมืดมนนั้น

แสงสว่างอันเจิดจ้าส่องใส่หน้าเด็กสาว

#โรงเรียนโฮริโกชิ

เฮ้ โฉะคุง ฉันไปก่อนนะ เพื่อนนักเรียนหนุ่มบอกว่า เพื่อนชาย ที่กำลังซ้อมบาสอย่างเมามัน

เด็กหนุ่มอายุ17 ยามะชิตะ โชอง กำลังซอมอย่างตั้งใจ

ตอนนี้ทั้งโรงเรียนคงมีเพียงเค้า

ลมพัดเอื่อยๆชวนสยอง เด็กหนุ่มแอบขนลุกในใจ แต่จะรีบกลับก็คงไม่ได้เสียฟอร์มกันพอดี

เมี๊ยวววววววว เสียงแมวน้อยร้องเบาๆชวนขนลุก

และแล้ว หนุ่มน้อยนามยามะชิตะ โชอง ก้อได้เห็น....

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เด็กหนุ่มกรีดร้องด้วยความตกใจ

ด้วยเสียงมาดแมน(หาแทบไม่เจอ) ที่แท้ ก็คือ ร่างเด็กใสๆของเด็กผู้หญิง ซุ้งมีหูแมวและหางแมวสีดำ

เด็กหนุ่มตกใจ กรี๊ดร้องแล้ววิ่งชิ่งออกจาโรงยิม

อ่า โชองนี้นา จาหนีไปไหน มิมิรุนลอยตามเด้กหนุ่มแต่ เธอชุกคิดขึ้นมาได้ ผีหายตัวได้นี้นา

ว่าแล้ว มิมิรุนน้อย ก็ยกอุ้งเท้าขึ้นมาถูๆบนหัวแร้วร่างเล็กๆก็ไปปรากฏอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง...


edit @ 2006/03/10 13:10:45
edit @ 2006/03/10 22:20:14
edit @ 2006/03/10 22:57:58